Privacy

Man, man, man, we krijgen gratis een nieuw iets: SOPA. Lastig hoor als je als bestuurder moet beslissen over dingen waar je geen verstand van hebt. Calvinisme ten top. Lekker in je schulp kruipen en niet de nieuwe kansen zien. Triestheid ten top. Kop in het zand en vooral niet snappen dat de wereld verandert. Back to the fifties. Was best leuk met the Fonz maar hallo: Het is nu 2012.

Bij de loodgieter lekken de leidingen

Bij de loodgieter lekken de leidingen

Ik schijn gecertificeerd Business Continuity Manager te zijn. Daarvoor heb ik ooit een heftig assessment moeten doen. Om lid te blijven en je titel te houden moet je ieder jaar een bedrag in Engelse ponden betalen. Dat ging de afgelopen jaren niet goed qua betalen. Laksheid van mij gecombineerd met het feit dat ze 120 pond omrekenden in 175 Euro. Vond ik niet eerlijk. Maar dat is nu allemaal goedgekomen. Het bedrag wordt nu gewoon netjes omgerekend. Dus: betalen dan maar. OK doet pijn maar dan heb je, je titel weer… Mail sturen met de vraag hoe te betalen. Dat bleek makkelijk te zijn: even je volledige creditcardgegevens invullen in een Word document en mailen naar ze.

Alsof het de gewoonste zaak van de wereld is. Natuurlijk vertrouw ik de organisatie wel maar ongelofelijk. Hoe halen ze het in hun hoofd. Een bedrijf dat zich bezig houdt met beveiligingsdingen. Het is dus inderdaad waar: bij de loodgieter lekken de leidingen.

Ze snapten mijn punt overigens wel en ik  heb gewoon een overboeking via de bank kunnen doen. Hoe veilig is dat eigenlijk :)

Tot de volgende belevenis.

A future Dutch privacy rights evangelist is lost

At age 24, Aaron Boudewijn recently rose to national attention in the Netherlands when he took on the personal battle against the government to have his fingerprints excluded from the national fingerprint database & to preserve his right to travel without being required to have his fingerprints stored on his passport. Aaron was clearly a shooting star among his peers, and who’s life was clearly too short.

Link.