Lost het CDA de problematiek van kinderporno hier ook daadwerkelijk mee op? Daarnaast, een beetje “kinderpornoaddict” zal vast wel via bijvoorbeeld een proxy of vpn verbinding aan de content komen. Daarmee lijkt het filter erg veel op struisvogelpolitiek, dan kan het CDA weer zeggen “we hebben kinderporno op internet opgelost, wánt: er is een filter!”.

Het probleem bij de wortel aanpakken zal veel effectiever zijn, als het aanbod verdwijnt hoeft er geen filter op het complete internet voor alle Nederlanders. Het totale aanbod aanpakken zal niet lukken, net als dat een filter er niet voor zorgt dat het 100% dichtgezet wordt. Echter help je door het aanpakken bij de bron daarmee direct de slachtoffers van de kinderpornoindustrie, en dáár zou het het CDA om moeten gaan, de mensen in Nederland die kinderporno kijken zijn geen slachtoffer, zij zijn (mede) de oorzaak (waar vraag is komt aanbod).

Stel dat iemand op straat kinderporno zou verkopen, dan zou je toch de verkoper in de boeien slaan en niet alle voorbijgangers een blinddoek omdoen? Dat laatste is wat je bereikt met een filter, de verkoper kan het vrolijk blijven verkopen, de mensen kunnen het, in eerste instantie, alleen niet zien. Totdat de mensen er achter komen hoe ze de blinddoek af kunnen doen.

Ook het idee van een filter op het internet gaat tegen de basisprincipes van het internet, vrije informatieuitwisseling. Ook speelt er de vraag: waar stopt het filter? Kinderporno is een begin, maar wat als lobbygroepen voor bijvoorbeeld de multimediaindustrie invloed gaan krijgen op het filter? Waar eindigt het dan?

Gelukkig hebben “wij” ook een lobbygroep, namelijk Bits of Freedom! Zij zijn nu het verkiezingstijd is, druk aan het lobbyen bij verschillende politieke partijen om amendementen in partijprogramma’s te krijgen. Ze hebben als input voor het kamerdebat van 31 maart ook een brief gestuurd over het filter.

Nu ontken ik niet dat er veel lekken zitten in software van de grotere softwareboeren (Microsoft, Adobe,  Google, etc..) en deze niet altijd even vlot zijn in het patchen van deze lekken. Maar ik vraag mij af, wat schieten we op door over te stappen?

Een aantal jaar terug in het Internet Explorer 6 tijdperk zag je steeds meer mensen om verschillende redenen overstappen naar Mozilla Firefox. Een van die redenen was vaak dat Firefox veiliger zou zijn.

Nu is het ene softwarepakket niet per sé veiliger dan het andere software pakket. Firefox zou veel meer beveiligingslekken kunnen hebben dan Internet Explorer 6. Het gaat erom waar een aanvaller het meeste kans maakt op een geslaagde aanval.

Als 80 procent van de internetgebruikers gebruik maken van Internet Explorer dan ben je naar mijn idee als aanvaller wel gek om een andere browser te gaan onderzoeken naar lekken en manieren te vinden om deze uit te buiten. Ook al heeft Mozilla Firefox veel meer beveiligingslekken (zowel bekend als onbekend), omdat er veel minder gebruikers zijn (en dus minder kansen om een geslaagde aanval uit te voeren) is het voor een aanvaller veel minder interessant om zich te richten op Firefox.

Dát gegeven zorgt voor een soort van veiligheid voor de Firefox gebruikers. Maar wat je nu ziet gebeuren is dat steeds meer mensen Firefox gaan gebruiken, daardoor zou het voor een aanvaller interessanter kunnen worden om Firefox gebruikers aan te gaan vallen, en dán is er een groot probleem. Microsoft is er aan “gewend” om elke maand een flink aantal lekken te dichten, een organisatie als Mozilla misschien wel niet.

Wat ik hiermee wil zeggen? Het overstappen naar alternatieve software kan een vorm zijn van schijnveiligheid. Het zou in een extreem geval zelfs kunnen leiden tot een groter risico voor de gebruikers. Laten we voordat we zoals Verizon gaan roepen “Adobe dumpen maakt bedrijven veiliger” eerst eens nadenken of een alternatief softwarepakket met hetzelfde marktaandeel niet net zo “lek” is als het bestaande softwarepakket.